خم کاری(bending):

 

شکل دهی ورق در صنعت قطعه سازی از اهمیت بسیاری برخوردار است. بسیاری از قطعات مصرفی از سینی های غذاخوری تا پنل های جداسازی دیوارهای صنعتی به کمک روش شکل دادن ورق تولید می شوند. در حقیقت، شکل دادن ورق روشی برای تبدیل ورق های تخت فلزی به شکل مورد نظر بدون شکست و یا نازک شدن موضعی شدید ورق است. از جمله فرایندهای شکل دهی ورق می توان به خم کاری اشتاره کرد. خم کاری فرایندی است که در اغلب روش های شکل دادن وجود دارد. از جمله کاربردهای این فرایند، ایجاد انحنا در یک ورق و یا تبدیل ان به ناودانی های با مقطع U، V و در مواردی شکل های حلقوی میباشد.

خم کاری به عمل وارد کردن گشتاورهای خمشی به صفحه یا ورق اطلاق می شود که توسط آن قسمت مستقیمی از جسم به طول خمیده تبدیل می شود. در یک عمل خم کاری مشخص، شعاع خم (R)، نمی تواند از حد خاصی کم تر باشد، زیرا روی سطح خارجی خم که تنش کششی به وجود می آید، فلز ترک خواهد خورد.معمولا حداقل شعاع خم بر حسب ضخامت ورق تعریف می شود.

انواع خم کاری:

خم کاری V شکل:

جهت انجام این فرایند نیازمند استفاده از یک سنبه و ماتریس از جنس فولاد آب دیده هستیم. سر سنبه و فرورفتگی ماتریس به شکل V هستند.ماتریس روی پایه ای با ارتفاع معین قرار می گیرد تا بتواند در مقابل نیروی خم کاری تحمل داشته باشد. از مزایای خم کاری V شکل میتوان به ساده بودن قالب و انجام خم کاری هایی در محدوه زاویه صفر تا 90 درجه اشاره کرد.

خم کاری گونیایی:

هدف از انجام این فرایند ایجاد خم با زاویه 90 درجه است و در آن یک جفت سنبه و ماتریس استفاده می شود. ماتریس مثل خم کاری V شکل می تواند روی یک پایه سوار شود. برای کنترل فرایند خم کاری از یک فشار اندز که به عنوان حمایت کننده ورق نیز کار میکند، استفاده می شود.

خم کاری U شکل:
قالب خم کاری U شکل مشابه خم کاری گونیایی روی ورق انجام می شود و از هر دو طرف خم، نیرویی برابر و در جهت مخالف سنبه وارد می شود. از مزایای این فرایند می توان به ایجاد هم زمان دو خم 90 درجه ای و دقت زیاد آن اشاره کرد. از محدودیت های آن باز شدن دهانه خم ناشی از برشگت فنری است.